Verbum

вох, выкл.

Вокліч пры здзіўленні, горы, болю і пад. пачуццях.

вохаць, ✂; незак.

Тое, што і вохкаць.

|| наз. воханне, ✂.

вохкаць, ✂; незак.

Усклікваць «вох», глыбока ўздыхаць, выказваючы пачуццё жалю, болю і пад.

|| аднакр. вохнуць, ✂.

|| наз. вохканне, ✂.

вохра, ✂, ж.

Прыродная мінеральная фарба жоўтага або чырвонага колеру.

|| прым. вохравы, ✂.

вохрыць, ✂; незак. (спец.).

Фарбаваць, пакрываць вохрай.