Verbum

бор​¹, ✂, м.

Хімічны элемент, які ўваходзіць у састаў многіх мінералаў.

|| прым. борны, ✂.

◊

• Борная кіслата — хімічнае злучэнне, крышталічнае рэчыва, якое ўжываецца ў тэхніцы і медыцыне.

бор​², ✂, м. (спец.).

Свердзел са стальной, алмазнай або карбарундавай галоўкай, які выкарыстоўваецца ў зубалячэбнай справе.

бор​³, ✂, м.

Стары сасновы лес.

• Векавы б.
• Карабельны б. (прыгодны для суднабудавання сасновы бор).

|| прым. баравы, ✂.

• Б. край.

бо́рзды, ✂.

Хуткі, жвавы.

• Б. конь.

|| наз. борздасць, ✂.

|| памянш. борздзенькі, ✂.

бормашы́на, ✂, ж. (спец.).

Зубалячэбны апарат для свідравання зубоў.

|| прым. бормашынны, ✂.

борт, ✂, м.

1. Бакавая сценка марскога або рачнога судна, самалёта.

   • Кінуць за б.
   • Апынуцца (аказацца) за бортам (перан. аказацца выключаным з якой-н. справы).

2. Сценка кузава грузавога аўтамабіля, адкрытага таварнага вагона і пад.

   • Барты грузавіка.

3. Левы або правы край адзення (паліто, пінжака і пад.) з петлямі або гузікамі для зашпільвання.

|| памянш. борцік, ✂.

|| прым. бартавы, ✂.

бортжурна́л, ✂, м.

Журнал, які вядзецца ў час палёту на самалёце, касмічным караблі і інш.

бортмеха́нік, ✂, м.

Член лётнага экіпажа (самалёта, верталёта і пад.) — механік.

бо́ртнік, ✂, м. (уст.).

Той, хто займаецца бортніцтвам; пчаляр.

|| прым. бортніцкі, ✂.

бо́ртніцтва, ✂, н. (уст.).

Здабыча мёду лясных пчол.

|| прым. бортніцкі, ✂.