Verbum

блудзі́ць​¹, ✂; незак.

Страціўшы арыенціроўку, блукаць па лесе, у незнаёмым месцы ў пошуках правільнага выйсця.

• Хто пытае, той не блудзіць (прыказка).

|| зак. заблудзіць, ✂.

блудзі́ць​², ✂; незак. (разм.).

Распуснічаць.

блудлі́вы, ✂.

1. Распусны.

2. Пракудлівы, зладзеяваты (разм.).

   • Блудлівая кошка.

блудні́ца, ✂, ж. (уст.).

Жанчына лёгкіх паводзін.

блу́дны​¹ ✂:

• блудны сын — пра непакорнага сына, які пайшоў з бацькоўскага дому, а пасля блукання па свеце з раскаяннем вярнуўся да бацькі (з евангельскай прытчы), а таксама наогул пра легкадумнага, свавольнага чалавека, які раскаяўся ў сваіх памылках.

блу́дны​², ✂ (разм.).

Распусны ў палавых адносінах; непрыстойны.

• Блудныя жарты.

блу́за, ✂, ж.

Прасторная верхняя сарочка, якую носяць без пояса.

• Рабочая б.

|| прым. блузны, ✂.

блу́зка, ✂, ж.

Жаночая кофтачка з лёгкай тканіны.

• Батыставая б.

|| прым. блузачны, ✂.

блука́ць, ✂; незак.

1. Бязмэтна хадзіць, гуляць.

   • Б. па вуліцы.

2. Пераязджаць з месца на месца, хадзіць у пошуках каго-, чаго-н.

   • Б. па свеце.

3. перан. Пераходзіць з аднаго прадмета на другі, не спыняючыся на чым-н. (пра погляд, вочы, думкі).

   • Блукаюць думкі.

|| наз. блуканне, ✂.