Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аезілоруыэюя
аеіоуыюя

бледнатва́ры, ✂.

З бледным тварам.

  • Б. хлапчук.

бле́дны, ✂.

  1. Афарбаваны ў няяркі колер; бяскроўны.

    • Б. твар (без румянцу).

  2. перан. Невыразны, бедны.

    • Бледная мова.

|| наз. бледнасць, ✂.

бле́клы, ✂.

Тое, што і бляклы.

|| наз. блекласць, ✂.

бле́кнуць, ✂; незак.

Тое, што і блякнуць.

блеф, ✂, м.

Выдумка з мэтай увядзення ў зман або запалохвання.

бле́шня, ✂, ж.

Тое, што і блясна.