Verbum

проціпаказанне, ✂, н. (спец.).

1. Паказанне, якое пярэчыць паказанню другога.

2. Прымета, якая паказвае на шкоднасць прымянення якога-н. лякарства, лячэння.

   • Проціпаказанні супраць антыбіётыкаў.

проціпаказаны, ✂.

Такі, якому ёсць проціпаказанне (у 2 знач.).

• Проціпаказанае лякарства.

проціракетны, ✂.

Накіраваны на абарону супраць ракетнай зброі.

• Проціракетная абарона.

процістаянне, ✂, н. (спец.).

Месцазнаходжанне верхняй планеты ў пункце неба, процілеглым Сонцу.

процістаяць, ✂; незак. (кніжн.).

1. Супраціўляцца дзеянню чаго-н., захоўваючы ўстойлівае становішча.

   • П. ветру.
   • П. чыйму-н. націску (перан.).

2. Быць проціпастаўленым, адрознівацца па сутнасці.

процітанкавы, ✂.

Які дзейнічае супраць танкаў, абараняе ад танкаў.

• Процітанкавая граната.
• П. роў.

проціхімічны, ✂.

Накіраваны на ахову ад баявых атрутных рєчываў.

• Проціхімічныя сродкі.

проціяддзе, ✂, н.

Рэчыва, якое спыняе або аслабляе дзеянне яду.

• П. супраць коснасці (перан., кніжн.).

процьма, ✂, ж.

1. Бездань, прорва (у 1 знач.; уст.).

2. перан., каго-чаго.

   • Вялікае мноства, безліч.
   • П. народу.

прочкі, ✂, н. (разм.).

Пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям’і з прычыны нязгоды, неладоў.

• Пайсці ў п.