Verbum

лотаць, ✂, ж.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства казяльцовых з жоўтымі кветкамі, якая расце на балотах, берагах сажалак і інш.

• Л. расцвіла.

|| прым. лотацевы, ✂.

лотра, ✂, м. і ж. (разм. лаянк.).

Тое, што і латруга.

лоўж, ✂, м.

Куча сухога галля.

• Ссечанае галлё сцягвалі ў л.

лоўкі, ✂.

1. Спрытны, умелы.

   • Л. варатар.

2. Выкрутлівы, які знаходзіць выйсце з цяжкага становішча.

   • Гэта быў л. гаспадарнік.

3. Выгадны, зручны.

   • Лоўкае сядло.

|| наз. лоўкасць, ✂.

лоўчы​¹ ✂ прым.

1. Прывучаны да лоўлі, палявання.

   • Лоўчыя сабакі.

2. Прызначаны для лоўлі звяроў.

   • Лоўчыя ямы.

лоўчы​², ✂, м.

У рускай дзяржаве да 17 ст.: службовая асоба, якая ведала дварцовым паляваннем і рыбнай лоўляй.

лоцман​¹, ✂, м.

Праваднік суднаў, які добра ведае бяспечны водны шлях.

|| прым. лоцманскі, ✂.

лоцман​², ✂, м.

Невялікая марская рыба, якая суправаджае на далёкія адлегласці караблі і буйных рыб, асабліва акул.

лоцыя, ✂, ж.

1. Раздзел суднаваджэння — апісанне мораў, водных шляхоў і ўзбярэжжаў.

2. Інструкцыя для плавання ў пэўным басейне, воднай прасторы.