Verbum

прапажа, ✂, ж.

1. гл. прапасці.

2. Тое, што прапала (разм.).

   • Знайшлася п.

прапаласкаць, ✂; зак.

1. гл. паласкаць.

2. Правесці які-н. час палошчучы.

   • Дзве гадзіны прапаласкала бялізну.

прапаліць, ✂; зак.

1. Прадзіравіць агнём, чым-н. едкім.

   • П. дзірку ў шынялі.
   • П. кіслатой.

2. і ў чым. Добра напаліць, выпаліць для абагравання.

   • П. печ або ў печы.

3. Правесці які-н. час, займаючыся паленнем чаго-н. ці ў чым-н. або даць гарэць чаму-н. на працягу якога-н. часу.

   • П. святло да раніцы.

|| незак. прапальваць, ✂.

прапалоць, ✂; зак.

1. Ачысціць ад пустазелля якую-н. прастору ці пасаджаныя расліны.

   • П. грады.
   • П. капусту.

2. Правесці які-н. час полючы.

|| незак. праполваць, ✂.

|| наз. праполка, ✂.

|| прым. праполачны, ✂.

прапанаваць, ✂; зак. і незак.

1. каго-што або з інф. Падаць (-даваць) на абмеркаванне як пэўную магчымасць.

   • П. новы праект.
   • П. пабудаваць мост.
   • П. чыю-н. кандыдатуру для абмеркавання.

2. Запытаць (пытаць), задаць (-даваць).

   • П. пытанне.
   • П. задачу.

3. Даць (даваць) у чыё-н. распараджэнне.

   • П. свае паслугі.

4. з інф. Патрабаваць, загадаць (-дваць) што-н. зрабіць (рабіць).

   • П. закончыць пабудову ў тыднёвы тэрмін.

|| незак. прапаноўваць, ✂.

|| наз. прапанова, ✂ і прапанаванне, ✂.

прапанова, ✂, ж.

1. гл. прапанаваць.

2. Тое, што прапанавана, прапануецца.

   • Унесці прапанову.
   • Рацыяналізатарская п.

3. Просьба стаць жонкай.

   • Зрабіць прапанову.
   • Прыняць чыю-н. прапанову.

прапароць, ✂; зак.

Разарваць, разрэзаць наскрозь чым-н. вострым.

• П. чаравік.
• П. жывот (параніць).

|| незак. прапорваць, ✂.

прапарцыянальнасць, ✂, ж.

1. гл. прапарцыянальны.

2. У матэматыцы: такая залежнасць паміж велічынямі, пры якой павелічэнне адной з іх цягне за сабой змяненне другой у столькі ж разоў.

   • Прамая п. (пры якой з павелічэннем адной велічыні другая павялічваецца).
   • Адваротная п. (пры якой з павелічэннем адной велічыні другая памяншаецца).

прапарцыянальны, ✂.

1. У матэматыцы: які знаходзіцца ў адносінах прапарцыянальнасці (у 2 знач.).

   • Прапарцыянальныя велічыні.

2. Які знаходзіцца ў пэўных колькасных адносінах, адпаведнасці з чым-н.

   • Прапарцыянальнае прадстаўніцтва.

3. Які мае правільныя прапорцыі (у 2 знач.), суразмерны.

   • П. склад цела.

|| наз. прапарцыянальнасць, ✂.

прапаршчык, ✂, м.

1. Воінскае званне асоб, якія добраахвотна праходзяць службу звыш устаноўленага тэрміну, а таксама асоба, што носіць гэта званне.

2. У царскай арміі: самы малодшы афіцэрскі чын, а таксама асоба ў гэтым чыне.

|| прым. прапаршчыцкі, ✂.