прапалоць, ✂; зак.

  1. Ачысціць ад пустазелля якую-н. прастору ці пасаджаныя расліны.

    • П. грады.
    • П. капусту.

  2. Правесці які-н. час полючы.

|| незак. праполваць, ✂.

|| наз. праполка, ✂.

|| прым. праполачны, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)