Verbum

шчоўкаць, ✂; незак.

Утвараць рэзкія, адрывістыя гукі.

• Шчоўкае замок у дзвярах.
• У лазняку шчоўкаў салавей.
• Ш. абцасамі.

|| аднакр. шчоўкнуць, ✂.

|| наз. шчоўканне, ✂.

шчочка, ✂, ж.

1. гл. шчака.

2. Тое, што і шчака (у 2 знач.; спец.).

   • Ш. абцугоў.
   • Ш. замка.

шчуп, ✂, м. (спец.).

1. Лёгкі ручны бур для даследавання мяккіх парод і тарфянікаў.

2. Інструмент для выяўлення закладзеных пад зямлёй мін.

3. Пусты ўнутры стрыжань з вострым наканечнікам, які служыць для ўзяцця проб (зерня, мукі, масла і пад.).

4. Інструмент для вымярэння зазораў паміж дэталямі механізмаў.

шчупак, ✂, м.

Драпежная прэснаводная рыба са сплюснутай выцягнутай галавой і доўгім тулавам.

• Злавіць шчупака на вуду.

|| памянш. шчупачок, ✂.

|| прым. шчупаковы, ✂.

шчупакоў, ✂.

Які належыць шчупаку.

• Шчупаковы зубы.
• Па шчупаковай волі або на шчупакова казанне (само сабою, як бы дзякуючы чарадзейству; разм.).

шчупальцы, ✂, н.

Рухомы орган для захоплівання ежы ў насякомых і ў некаторых іншых жывёл.

|| прым. шчупальцавы, ✂.

• Тып шчупальцавых (наз.).

шчупаць, ✂; незак.

1. Датыкацца, мацаць з мэтай агляду, даследавання.

   • Ш. курэй.
   • Ш. вачамі каго-, што-н. (перан. уважліва разглядаць).

2. Даследаваць шчупам.

|| зак. пашчупаць, ✂.

|| наз. шчупанне, ✂.

шчупачок, ✂, м.

1. гл. шчупак.

2. Дзіцяня шчупака, малы шчупак.

шчупачыны, ✂.

Такі, як у шчупака.

• Ш. хвост.

шчупачышча, ✂, м. (разм.).

Велізарны шчупак.

• На вуду Алеся трапіў метровы ш.