Verbum

шпінгалет, ✂, м.

1. Засаўка для запірання створак акон, дзвярэй.

2. Пра падлетка, які мае малы рост (разм.).

   • Ш., а лезе ў дарослую кампанію.

|| прым. шпінгалетны, ✂.

шпіталізаваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Змясціць (змяшчаць) у бальніцу, шпіталь для лячэння.

|| наз. шпіталізацыя, ✂.

шпіталь, ✂, м.

Бальніца, пераважна вайсковая.

• Палявы ш.

|| прым. шпітальны, ✂.

шпіц​¹, ✂, м. (уст.).

Тое, што і шпіль.

шпіц​², ✂, м.

Невялікі пакаёвы сабака з пушыстай поўсцю.

• Карлікавы ш.

шпіянаж, ✂, м.

Выведванне, збіранне або выкраданне звестак, якія складаюць ваенную або дзяржаўную тайну, для перадачы іх іншай дзяржаве.

• Пайсці пад трыбунал за ш.

шпокаць, ✂; незак. (разм.).

Падаючы, стукаючыся аб што-н., утвараць кароткі глухі гук.

• Жалуды шпокалі з дуба на дол.

|| аднакр. шпокнуць, ✂.

|| наз. шпоканне, ✂.

шпора, ✂, ж.

1. Сагнутая па форме абцаса металічная дужка з кольцам на канцы, якая прымацоўваецца да бота наезніка і служыць для пануквання каня.

   • Даць шпоры каню (націснуць шпорамі).

2. Рагавы завостраны выступ на нагах самцоў некаторых птушак.

   • Шпоры ў пеўня.

3. Выступ на вобадзе кола ці на звёнах гусеніц трактара, танка і пад. (спец.).

|| прым. шпорны, ✂.

шпроты, ✂, м.

Дробная марская вэнджаная рыба, кансерваваная ў алеі.

|| прым. шпротавы, ✂ і шпротны, ✂.

шпрыц, ✂, м.

Медыцынскі інструмент — цыліндрык з поршнем і іголкай для ўвядзення ці адсмоктвання вадкасці.

|| прым. шпрыцавы, ✂.