Verbum

зваротны, ✂.

1. Які вядзе назад (пра шлях, дарогу).

   • З. шлях.

2. Які аднаўляецца, падчас узнікае зноў.

   • З. тыф.

3. У граматыцы: які абазначае адносіны да суб’екта маўлення.

   • З. дзеяслоў.

◊

• Зваротны адрас — адрас адпраўшчыка пісьма, пасылкі і пад.

зваршчык, ✂, м.

Рабочы па зварцы металаў.

|| ж. зваршчыца, ✂.

зварыцца, ✂; зак.

1. гл. варыцца.

2. Злучыцца шляхам зваркі.

|| незак. зварвацца, ✂.

зварыць, ✂; зак.

1. гл. варыць.

2. Злучыць, запаўняючы прамежкі расплаўленым металам ці сціскаючы, скоўваючы ў распаленым выглядзе.

   • З. секцыі трубаправода.

|| незак. зварваць, ✂.

|| наз. зварка, ✂.

• Газавая з.
• Аўтагенная з.

звар’яцелы, ✂.

1. Які страціў розум, псіхічна хворы.

   • З. чалавек.
   • Крычыць нібы з.

2. Безразважны, раз’юшаны (разм.).

   • З. ад злосці, ён біў посуд.

|| наз. звар’яцеласць, ✂.

звар’яцець, ✂; зак.

1. Захварэць на псіхічнае расстройства.

2. Страціць развагу, раз’юшыцца (разм.).

звастрыцца, ✂; зак.

Стаць вельмі тонкім, вузкім ад вастрэння або доўгага ўжывання.

• Нож звастрыўся.

|| незак. звострывацца, ✂.

звастрыць, ✂; зак.

1. Зрэзаць, знішчыць няроўнасці тачыльным інструментам.

   • З. няроўнасці на лязе.

2. Пра нож і іншую прыладу: зрабіць тонкім, вузкім ад доўгага ўжывання.

|| незак. звострываць, ✂.

звацца, ✂; незак.

Насіць імя, называцца.

• Гэты курорт завецца Сочы.
• Каб людзьмі з., трэба людзьмі быць (прыказка).

зваць, ✂; незак.

1. Голасам, сігналам прасіць наблізіцца.

   • З. на дапамогу.

2. Запрашаць куды-н.

   • З. у госці.

3. Называць.

   • Яго звалі Міхасём.

|| зак. пазваць, ✂.