Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

безбіле́тны, ✂.

Які не мае білета (у 1 знач.).

  • Б. пасажыр.

безбярэ́жны, ✂.

Такі шырокі, што не відаць берагоў; неаглядны, бязмежны.

  • Безбярэжная пустыня.
  • Безбярэжнае мора.

|| наз. безбярэжнасць, ✂.

безвітамі́нны, ✂.

У якім адсутнічаюць вітаміны.

  • Б. прадукт.

безвыніко́вы, ✂.

Які не дае жаданых вынікаў; беспаспяховы.

|| наз. безвыніковасць, ✂.

безгало́вы, ✂.

  1. Які не мае галавы, пазбаўлены галавы.

    • Б. селядзец.
  2. перан. Някемлівы, рассеяны, неразумны (разм.).

|| наз. безгаловасць, ✂.

безгало́сы, ✂.

Які мае дрэнны, слабы голас.

  • Безгалосая спявачка.

|| наз. безгалосасць, ✂.

безгаспада́рлівы, ✂.

Які не ўмее разумна весці гаспадарку, неэканомны.

  • Б. кіраўнік.

|| наз. безгаспадарлівасць, ✂.

безгаспада́рны, ✂.

Які не мае гаспадара, які нікому не належыць.

  • Безгаспадарная маёмасць.

|| наз. безгаспадарнасць, ✂.

безгаспада́рчы, ✂.

Тое, што і безгаспадарлівы.

|| наз. безгаспадарчасць, ✂.

безграшо́вы, ✂.

Які ажыццяўляецца без грошай, шляхам безнаяўных або натуральных разлікаў.

  • Б. разлік.