Verbum

бедава́ць, ✂; незак.

1. Цярпець душэўныя пакуты; выказваць перажыванні, смутак; клапаціцца аб кім-, чым-н.

   • Б. аб дзіцяці.

2. Жыць у нястачы; гараваць.

|| наз. бедаванне, ✂.

бедачы́на, ✂, м. (разм.).

Небарака, няўдачнік.

• Так і загінуў б.

бедната́, ✂, ж.

1. зб. Бедныя людзі, беднякі.

   • Вясковая б.

2. Тое, што і беднасць (гл. бедны ў 1 знач.).

   • Б. не загана.

бе́дны, ✂.

1. Небагаты, незаможны.

   • Б. чалавек.

2. Аднастайны, мізэрны; які мае недахоп у чым-н.

   • Бедная расліннасць.
   • Б. слоўнікавы запас.

3. Нешчаслівы, які выклікае спачуванне да сябе.

   • Беднае дзіця.

4. Танны, просты.

   • Б. гардэроб.
   • Бедная вопратка.

|| наз. беднасць, ✂.

бе́дства, ✂, н.

Вялікае няшчасце з цяжкімі вынікамі.

• Стыхійнае б.

бедуі́н, ✂, м.

Качавыя і паўкачавыя арабы-жывёлаводы.

|| ж. бедуінка, ✂.

|| прым. бедуінскі, ✂.