Verbum

кінематаграфіст, ✂, м.

Спецыяліст па кінематаграфіі, работнік кіно.

|| ж. кінематаграфістка, ✂.

|| прым. кінематаграфісцкі, ✂.

кінематаграфія, ✂, ж.

Майстэрства ўзнаўлення на экране знятых на кінаплёнку відарысаў, якія рухаюцца, а таксама галіны дзейнасці, звязаныя з выпускам кінафільмаў.

• К. Беларусі.

|| прым. кінематаграфічны, ✂.

кінематограф, ✂, м.

Тое, што і кіно.

|| прым. кінематаграфічны, ✂.

кінематыка, ✂, ж.

Раздзел механікі, які вывучае рух цел без уліку іх масы і ўздзеяння на іх сіл.

|| прым. кінематычны, ✂.

кінескоп, ✂, м.

Прыёмная электронна-прамянёвая трубка тэлевізара, якая дае відарыс.

|| прым. кінескопны, ✂.

кінетыка, ✂, ж.

Раздзел механікі, які ўключае дынаміку і статыку.

|| прым. кінетычны, ✂.

кінжал, ✂, м.

Колючая зброя ў выглядзе клінка, вострага з двух бакоў і звужанага на канцы.

|| прым. кінжальны, ✂.

кінжальны, ✂.

1. гл. кінжал.

2. Які дзейнічае, робіцца на вельмі блізкай адлегласці (спец.).

   • К. агонь.

кіно, нескл., н.

1. Тэатр, дзе на экране дэманструюць фільмы.

2. Тое, што і кінематаграфія.

3. Тое, што і кінафільм.

   • Паглядзець цікавае к.

|| прым. кіношны, ✂.

кінолаг, ✂, м.

Спецыяліст па кіналогіі.