Verbum

анлайнавы слоўнік

сыграны, ✂.

Які вызначаецца зладжанасцю ў працэсе ігры.

|| наз. сыгранасць, ✂.

сыграцца, ✂; зак.

Дасягнуць зладжанасці ў сумеснай гульні.

|| незак. сыгрывацца, ✂.

|| наз. сыграўка, ✂.

сыкаць, ✂; незак.

Утвараць глухія гукі, якія нагадваюць працяжнае вымаўленне гука «с».
- Гусі выцягнулі шыі і пачалі с.
перан. Гаварыць здушаным ад раздражнення голасам (разм.).
перан. Злоснічаць, выказваць сваё незадавальненне (разм.).
- С. на мужа.

|| аднакр. сыкнуць, ✂.

|| наз. сыканне, ✂ і сык, ✂.

сын, ✂, м.

Асоба мужчынскага полу ў адносінах да сваіх бацькоў.
- Малодшы с. вучыцца ў школе.
звычайна мн., перан., чаго. Чалавек, як носьбіт характэрных рыс свайго асяроддзя, грамадства, народа і пад. (высок.).
- Сыны Беларусі.
- Сыны свайго часу.

|| ласк. сынок, ✂ і сыночак, ✂.

|| прым. сыноўскі, ✂.

сып, ✂, м.

Дробныя плямкі ці прышчыкі, якія з’яўляюцца на целе пры некаторых хваробах.

сыпацца, ✂; незак.

Пра што-н. сыпкае, дробнае: падаць, валіцца.
- Са страхі сыплецца снег.
- З торбы сыплецца мука.
- Іскры сыплюцца з вачэй (перан.).
Пра частыя гукі, словы: чуцца, распаўсюджвацца, гучаць.
- Услед сыпаліся жарты.
Пра тканіну: разбурацца ў выніку выпадання нітак па абрэзаным краі (разм.).
перан. Імкліва ў спеху бегчы.
- З узгорка сыпаліся дзеці.

|| незак. перасыпацца, ✂.

сыпаць, ✂; незак.

Прымушаць падаць куды-н., паступова выпускаючы (што-н. сыпкае ці дробнае).
- С. крупы курам.
- С. бульбу ў кучу.
Пра дробны, часты дождж, снег: ісці, падаць.
- З вечара сыпаў калючы снег.
перан., што, чым. Накіроўваць на каго-н. у вялікай колькасці; надзяляць, асыпаць.
- С. удары.
перан., што, чым і без дапаўнення. Гаварыць хутка і многа (разм.).
- С. жартамі.
перан. Імкліва бегчы, ісці, ехаць (разм.).
- З хаты сыплюць дзеці.

|| аднакр. сыпнуць, ✂.

сыпка, ✂, ж.

Тое, што і сып.

сыпкі, ✂.

Які складаецца з дробных часцінак, не счэпленых адна з адной, які мае ўласцівасць рассыпацца.

|| наз. сыпкасць, ✂.

сыпнатыфозны, ✂.

Хворы на сыпны тыф.