Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмнопрсухю’
бвгдёзйклмнпрстўцчшя

кіпяціцца, ✂; незак.

  1. Награвацца да кіпення.

  2. Варыцца ў кіпячай вадзе.

  3. перан. Гарачыцца, злавацца (разм.).

    • Ты дарэмна не кіпяціся.

|| зак. закіпяціцца, ✂.

кіпяціць, ✂; незак.

  1. Награваючы, даводзіць да кіпення.

    • К. малако.

  2. Трымаць, варыць у кіпені.

    • К. шпрыцы.

|| зак. закіпяціць, ✂.

|| наз. кіпячэнне, ✂.

кіпячоны, ✂.

Такі, які кіпеў.

  • Кіпячонае малако.