Verbum

трахея, ✂, ж. (спец.).

Частка дыхальных шляхоў — храстковая трубка паміж гартанню і бронхамі, паперадзе стрававода.

|| прым. трахейны, ✂.

трахнуцца, ✂; зак. (разм.).

Упасці з размаху, з шумам моцна стукнуцца аб што-н.

• Т. галавой аб сцяну.

|| незак. трахацца, ✂.

трахнуць, ✂; зак. (разм.).

1. Моцна, з сілай стукнуць каго-, што-н. або чым-н.

   • Т. кулаком па спіне.

2. Выстраліць; забіць, застрэліць.

   • Т. з вінтоўкі.
   • Трахнулі двух ваўкоў.

|| незак. трахаць, ✂.

трахома, ✂, ж.

Хранічная вірусная хвароба вачэй, якая прыводзіць да слепаты.

|| прым. трахомны, ✂ і трахаматозны, ✂.

трацейскі, ✂.

Звязаны з разборам спрэчкі, канфлікту трэцяй, незацікаўленай стараной.

• Т. суд.

траціна, ✂, ж.

1. Старая мера плошчы: трэцяя частка зямельнага надзелу.

2. Адна з трох роўных частак чаго-н.

   • Прадаць траціну збожжа.

траціцца, ✂; незак.

1. Расходаваць свае грошы, сродкі на якія-н. патрэбы.

   • Т. на дарогу.

2. перан. Знікаць, праходзіць, губляцца.

   • З гадамі здароўе траціцца.

|| зак. патраціцца, ✂.

|| наз. трата, ✂.

траціць, ✂; незак.

1. Расходаваць грошы, сродкі на што-н. патрэбнае, з пэўнай мэтай.

   • Т. грошы на падарункі.

2. Марна, без толку расходаваць; пазбаўляцца ад чаго-н.

   • Т. час.
   • Т. здароўе.

3. Несці страту ў асобе таго, хто памёр, пайшоў і пад.

   • Т. дарагога чалавека.

4. Несці страту ў якіх-н. матэрыяльных каштоўнасцях.

   • Т. маёмасць.

5. Парушаць сувязь, паслядоўнасць у думках, гутарцы і пад.

   • Т. логіку ў разважаннях.

|| зак. патраціць, ✂.

|| наз. трата, ✂.

трацічны, ✂.

1. У саставе некаторых тэрмінаў ужываецца ў значэнні: які з’яўляецца трэцяй стадыяй у развіцці чаго-н.

   • Трацічная форма хваробы.

2. Звязаны з першым перыядам кайназойскай эры (спец.).

   • Т. перыяд.

трацяк, ✂, м.

1. Цяля, жарабя ва ўзросце трох год.

2. Траціна (у 1 знач.; разм.).

3. Трэцяя частка чаго-н. (разм.).

   • Касіць на т.

|| ж. трацячка, ✂.