Verbum

ячаства, ✂, н. (разм. іран.).

Бесцырымоннае высоўванне на першы план самога сябе, свайго «я» як праяўленне эгаізму.

ячмень​¹, ✂, м.

Расліна сямейства злакавых, звычайна яравы.

|| прым. ячменны, ✂ і ячны, ✂.

• Ячменная (і ячная) мука.

ячмень​², ✂, м.

Гнойнае запаленне тлушчавых залоз павек.

ячнішча, ✂, н.

Поле, з якога сабралі ячмень ​¹.

ячэісты, ✂.

З мноствам ячэек (у 1 знач.), наздраваты.

• Я. бетон.

|| наз. ячэістасць, ✂.

ячэйка, ✂, ж.

1. Паглыбленне, дзірачка і пад. (у цэлай сістэме падобных).

   • Ячэйка сотаў.

2. Невялікая арганізацыйная група, дробная адзінка, якая ўваходзіць у склад якога-н. аб’яднання або грамадскай арганізацыі.

   • Сям’я — пярвічная я. грамадства.
   • Падпольная я.

3. Старая назва пярвічнай партарганізацыі.

   • Бюро ячэйкі.

4. Невялікі акоп для аднаго стралка (спец.).

   • Агнявая я.

|| прым. ячэйкавы, ✂.

яшма, ✂, ж.

Горная асадкавая парода чырвонага, зялёнага або шэрага колеру, якая складаецца з дробных зерняў кварцу і халцэдону (выкарыстоўваецца як дэкарацыйны камень і для вырабу мастацкіх рэчаў).

• Шкатулка з яшмы.

|| прым. яшмавы, ✂.

яшчар, ✂, м.

1. Буйная млекакормячая жывёліна некаторых паўднёвых краін, якая мае пакрытае рагавой луской цела, невялікую галаву, доўгі хвост і кароткія лапы з моцнымі капцюрамі.

2. Устарэлая назва некаторых вымерлых паўзуноў і земнаводных.

|| прым. яшчарны, ✂.

яшчарка, ✂ і яшчарыца, ✂, ж.

Невялікі паўзун з прадаўгаватым целам і доўгім хвастом, пакрыты дробнай рагавой луской.

|| прым. яшчаркавы, ✂ і яшчарычны, ✂.

• Сямейства яшчаркавых (наз.).

яшчур, ✂, м.

Вострая заразная хвароба буйной рагатай жывёлы, а таксама свіней, авечак, коз.

|| прым. яшчурны, ✂.