Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

ячаства, ✂, н. (разм. іран.).

Бесцырымоннае высоўванне на першы план самога сябе, свайго «я» як праяўленне эгаізму.

ячмень​1, ✂, м.

Расліна сямейства злакавых, звычайна яравы.

|| прым. ячменны, ✂ і ячны, ✂.

  • Ячменная (і ячная) мука.

ячмень​2, ✂, м.

Гнойнае запаленне тлушчавых залоз павек.

ячнішча, ✂, н.

Поле, з якога сабралі ячмень ​1.

ячэісты, ✂.

З мноствам ячэек (у 1 знач.), наздраваты.

  • Я. бетон.

|| наз. ячэістасць, ✂.

ячэйка, ✂, ж.

  1. Паглыбленне, дзірачка і пад. (у цэлай сістэме падобных).

    • Ячэйка сотаў.
  2. Невялікая арганізацыйная група, дробная адзінка, якая ўваходзіць у склад якога-н. аб’яднання або грамадскай арганізацыі.

    • Сям’я — пярвічная я. грамадства.
    • Падпольная я.
  3. Старая назва пярвічнай партарганізацыі.

    • Бюро ячэйкі.
  4. Невялікі акоп для аднаго стралка (спец.).

    • Агнявая я.

|| прым. ячэйкавы, ✂.