Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

беркуцяня́, ✂ і беркуцянё, ✂, н.

Птушаня беркута.

берэ́йтар, ✂, м. (спец.).

  1. Аб’ездчык верхавых коней.

  2. Спецыяліст, які вучыць верхавой яздзе.

|| прым. берэйтарскі, ✂.

берэ́т, ✂, м.

Круглая мяккая шапачка без казырка.

  • Мужчынскі б.

|| памянш. берэцік, ✂.

|| прым. берэтны, ✂.

бесказы́рка, ✂, ж.

Шапка з цвёрдым аколышам без казырка.

  • Матросы ў белых бесказырках.

бескане́чнасць, ✂, ж.

  1. гл. бесканечны.

  2. Уяўная велічыня, большая за ўсякую зададзеную.

бескане́чны, ✂.

  1. Які не мае пачатку і канца; бязмежны.

    • Бесканечная сусветная прастора.
    • Б. дроб (дроб з неабмежаванай колькасцю дзесятковых знакаў; спец.).
  2. Празмерна доўгі, бясконцы.

    • Бесканечныя далі.
    • Бесканечныя перагаворы.

бескантро́льны, ✂.

Які нікім не кантралюецца.

  • Бескантрольная дзейнасць.

|| наз. бескантрольнасць, ✂.

бесканфлі́ктны, ✂.

Пазбаўлены канфлікту (канфліктаў).

  • Бесканфліктная сітуацыя.

|| наз. бесканфліктнасць, ✂.

бескары́слівы, ✂.

Які не звязаны з асабістай выгадай.

  • Б. чалавек.
  • Б. ўчынак.

|| наз. бескарыслівасць, ✂.

бескары́сны, ✂.

Які не прыносіць ніякай карысці; дарэмны.

  • Б. занятак.

|| наз. бескарыснасць, ✂.