Verbum

бо́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. Вялікая драўляная або жалезная цыліндрычная пасудзіна з двума плоскімі днішчамі.

Дубовая б.

Саліць агуркі ў бочцы.

2. Старая руская мера вадкіх і сыпкіх цел, роўная сарака вёдрам (каля 490 літраў).

Б. жыта.

3. Фігура вышэйшага пілатажу: поўны абарот самалёта вакол яго падоўжнай восі.

◊

Бяздонная бочка (разм.) —

1) пра тое, што патрабуе вялікіх затрат і не акупляе сябе;

2) пра таго, хто можа выпіць многа спіртнога і не ап’янець (неадабр.).

Бочка з порахам — неадступная пагроза, вялікая небяспека.

Нясе як з бочкі (разм., неадабр.) — моцна патыхае ад таго, хто выпіў спіртнога.

|| памянш. бо́чачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж. (да 1 знач.).

|| прым. бо́чкавы, -ая, -ае.

Бочкавое піва.

бо́язна, прысл. (разм.).

1. Са страхам, баючыся.

Жанчыны б. падышлі.

2. безас., у знач. вык. Страшна.

Б. ў лесе аднаму.

бо́язь, -і, ж.

Адчуванне страху, небяспекі.

Перамагчы б.

бра, нескл., н.

Насценнае асвятляльнае прыстасаванне.

Выключыць б.

бра́ва, выкл.

Вокліч, які выражае захапленне, пахвалу, адабрэнне.

Усе крычаць: «Брава!»

брава́да, -ы, ДМ -дзе, ж.

Паказная легкадумная зухаватасць, смеласць.

браві́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; незак., чым і без дап.

Пагарджаць чым-н. дзеля паказной храбрасці; выхваляцца.

Б. небяспечнасцю.

|| наз. браві́раванне, -я, н.

браву́рны, -ая, -ае.

Шумны, прыўзняты (пра музыку, спевы).

Б. марш.

|| наз. браву́рнасць, -і, ж.

бра́вы, -ая, -ае.

Мужны з выгляду; удалы, малайцаваты.

Б. мужчына.

|| наз. бра́васць, -і, ж.

бравэ́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

Кароткае верхняе мужчынскае адзенне, звычайна з аўчын, абцягнутых саматканым сукном.