Verbum

электрамагнеты́зм, -у, м. (спец.).

Сукупнасць з’яў, што вызначаюць непарыўную сувязь паміж электрычнымі і магнітнымі ўласцівасцямі рэчыва.

|| прым. электрамагнеты́чны, -ая, -ае.

электрамагні́т, -а, М -ні́це, мн. -ы, -аў, м.

Прылада для атрымання магнітнага поля пры дапамозе электрычнага току, звычайна ў выглядзе стальнога або жалезнага сардэчніка з драцяной абмоткай; штучны магніт.

|| прым. электрамагні́тны, -ая, -ае.

электраманта́ж, -у, м.

Мантаж электрычнага абсталявання, электрычных прыбораў, прыстасаванняў.

|| прым. электраманта́жны, -ая, -ае.

электраманцёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па электрычным абсталяванні, рабочы-манцёр.

электрамато́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Рухавік, які ператварае электрычную энергію ў механічную.

|| прым. электрамато́рны, -ая, -ае.

электрапалацёр, -а, мн. -ы, -аў, м.

Электрычная прылада для націрання падлогі.

|| прым. электрапалацёрны, -ая, -ае.

электраперада́ча, -ы, мн. -ы, -да́ч, ж.

1. Перадача электраэнергіі на адлегласць.

2. Комплекс збудаванняў для такой перадачы.

Лінія электраперадач.

|| прым. электраперада́чны, -ая, -ае (да 1 знач.).

электрапе́ч, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Печ, якая працуе на электраэнергіі.

электрапіла́, -ы́, мн. -пі́лы і (з ліч. 2, 3, 4) -пілы́, -піл, ж.

Піла, што прыводзіцца ў дзеянне электраматорам.

электрапліта́, -ы́, ДМ -ліце́, мн. -плі́ты і (з ліч. 2, 3, 4) -пліты́, -пліт, ж.

Пліта (у 2 знач.), якая працуе на электраэнергіі.