цвэ́гаць, -аю, -аеш, -ае;
Ледзь жыць, ліпець (пра стан здароўя).
цвэ́гаць, -аю, -аеш, -ае;
Ледзь жыць, ліпець (пра стан здароўя).
цвялі́цца, цвялю́ся, цве́лішся, цве́ліцца;
Дражніцца, жартаваць.
цвялі́ць, цвялю́, цве́ліш, цве́ліць;
1. Дражніць, раздражняць.
2.
||
цвярдзе́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е;
1. Станавіцца цвёрдым, цвярдзейшым.
2.
||
||
цвярды́ня, -і,
1. Крэпасць, умацаванае месца.
2.
цвяро́засць, -і,
1.
2. Устрыманне ад ужывання спіртных напіткаў.
цвяро́зы, -ая, -ае.
1. Які не ўжываў спіртнога; не п’яны.
2.
||
цвятны́, -а́я, -о́е.
У выразе: цвятная капуста — асобы від капусты, суквецце якой ідзе ў ежу.
це́канне, -я,
Вымаўленне «ц» на месцы этымалагічна мяккага «т» (ціха, плаціць) і на месцы этымалагічна цвёрдага «т» у пазіцыі перад галоснымі пярэдняга рада (хата — хаціна).
це́ла, -а,
1. Матэрыя, рэчыва, што так ці інакш абмежавана ў прасторы; асобны прадмет у прасторы.
2. Арганізм чалавека або жывёлы ў яго знешніх, фізічных формах.
3. Тулава, корпус чалавека, жывёлы, птушкі.
4. Асноўная частка, корпус чаго
(Быць) у целе (
Спасці з цела (
Трымаць у чорным целе каго (
||
||