Verbum

фаталі́зм, -у, м.

Містычная вера ў непазбежнасць лёсу, у тое, што ўсё ў свеце нібы загадзя вызначана наперад.

|| прым. фаталісты́чны, -ая, -ае.

фаталі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек, які верыць у непазбежнасць лёсу.

|| ж. фаталі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

фаталісты́чны, -ая, -ае.

1. гл. фаталізм.

2. Тое, што і фатальны.

|| наз. фаталісты́чнасць, -і, ж.

фата́льны, -ая, -ае.

Быццам прызначаны лёсам; непазбежны, наканаваны.

Ф. збег акалічнасцей.

Фатальнае супадзенне.

|| наз. фата́льнасць, -і, ж.

фатаўскі́, -а́я, -о́е.

Уласцівы фату.

Фатаўскія манеры.

фатаўство́, -а, н.

Паводзіны фата.

фато́граф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па фатаграфіі (у 1 знач.).

фа́ўна, -ы, ж.

Сукупнасць усіх відаў жывёл пэўнай мясцовасці ці геалагічнага перыяду.

Ф.

Белавежскай пушчы.

фацэ́т, -а, М -цэ́це, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Камічны, забаўны чалавек або нейкі малазнаёмы чалавек.

фацэ́тны, -ая, -ае (разм.).

Камічны, забаўны.

|| наз. фацэ́тнасць, -і, ж.