фарысе́й, -я,
1. У Старажытнай Іўдзеі: член іўдзейскай секты, што вызначалася рэлігійным фанатызмам і дагматызмам.
2.
||
||
фарысе́й, -я,
1. У Старажытнай Іўдзеі: член іўдзейскай секты, што вызначалася рэлігійным фанатызмам і дагматызмам.
2.
||
||
фарысе́йнічаць, -аю, -аеш, -ае;
Быць фарысеем, крывадушнічаць.
фарысе́йства, -а,
Паводзіны фарысея, крывадушнасць.
фарэ́йтар, -а,
Фурман, які сядзіць на першым кані пры запрэжцы цугам.
||
фарэ́ль, -і,
Тое, што і стронга.
||
фарэ́рцы, -аў,
Паўночнагерманскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Фарэрскіх астравоў.
||
||
фас, -а,
Выгляд спераду, з твару.
фасава́ць, -су́ю, -су́еш, -су́е; -су́й; -сава́ны;
Раскладваць, разважваць і ўпакоўваць што
||
||
||
фаса́д, -а,
Пярэдняя галоўная частка будынка, што выходзіць на вуліцу.
||
фа́ска¹, -і,
Скошаная частка рабра, канта шкла, металічных, драўляных і іншых вырабаў.