укаране́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -е́е; зак. (разм.).
Тое, што і укараніцца (у 1 і 2 знач.).
укарані́цца, -раню́ся, -рэ́нішся, -рэ́ніцца; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пусціць глыбока карэнне, добра ўрасці ў зямлю.
Укараніўся пырнік у агародзе.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Трывала замацавацца, усталявацца.
Укаранілася такая звычка.
3. Абсталявацца дзе-н., умацаваць сваё становішча.
У. на новым месцы.
|| незак. укараня́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.
|| наз. укаране́нне, -я, н.
укарані́ць, -раню́, -рэ́ніш, -рэ́ніць; -ранёны; зак., што.
1. Пасадзіўшы, даць умацавацца ў глебе каранямі.
2. перан. Садзейнічаць трываламу замацаванню чаго-н. у практыцы; прымусіць увайсці ў быт, свядомасць і пад.
У. гаспадарчы разлік.
У. новы метад у вытворчасць.
|| незак. укараня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. укаране́нне, -я, н.
укараці́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ро́ціцца; зак.
Стаць карацейшым (у 1 і 3 знач.).
Цень укараціўся.
З надыходам зімы дні ўкараціліся.
|| незак. укаро́чвацца, -аецца.
|| наз. укарачэ́нне, -я, н.
укараці́ць, -рачу́, -ро́ціш, -ро́ціць; -ро́чаны; зак., што.
Зрабіць карацейшым (у 1 і 3 знач.).
У. рукавы.
У. тэрмін.
|| незак. укаро́чваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. укарачэ́нне, -я, н.
укармі́ць, укармлю́, уко́рміш, уко́рміць; уко́рмлены; зак.
1. каго (што). Зрабіць сытым; адкарміць.
У. парсюка.
2. каго-што. Пракарміць (разм.).
У. сям’ю.
|| незак. уко́рмліваць, -аю, -аеш, -ае.
|| звар. укармі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., уко́рміцца (да 1 знач.); незак. уко́рмлівацца, -аецца.
укаці́цца, укачу́ся, уко́цішся, уко́ціцца; зак., у што.
Коцячыся, апынуцца ўнутры чаго-н., увайсці, уехаць.
Мяч укаціўся ў вароты.
|| незак. уко́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
укаці́ць, укачу́, уко́ціш, уко́ціць; уко́чаны; зак.
1. што ў што. Коцячы, упхнуць.
У. калёсы ў гумно.
2. перан., што каму. Зрабіць, учыніць што-н. непрыемнае (разм.).
У. вымову прагульшчыку (аб’явіць у загадзе).
3. Уехаць куды-н. (разм.).
У. у двор на кані.
|| незак. уко́чваць, -аю, -аеш, -ае.
укача́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак., у што.
Выкачацца, запэцкацца ў што-н.
У. ў гразь.
|| незак. ука́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
укача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. каго-што ў што. Выкачаць, запэцкаць у што-н.; качаючы, пакрыць чым-н. сыпкім.
У. каго-н. у снег.
У. у муку рыбу.
2. што. Качаючыся, прымяць.
Коні ўкачалі траву на прыгуменні.
|| незак. ука́чваць, -аю, -аеш, -ае.