уквэ́цаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што (разм.).
Умазаць, упэцкаць.
У. рукаў у фарбу.
|| звар. уквэ́цацца, -аюся, -аешся, -аецца.
уке́міць, -млю, -міш, -міць; зак., што і з дадан. (разм.).
Уцяміць, зразумець.
Ніяк не мог у., што тут да чаго.
укі́нуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нься; зак.
1. у што. Імкліва кінуцца куды-н., скочыць у што-н.
У. на хаду ў калёсы.
2. у што. Уваліцца куды-н., падаючы ўніз (разм.).
У. ў канаву.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Нечакана ўзнікнуць, паявіцца.
Укінулася хвароба.
|| незак. укі́двацца, -аюся, -аешся, -аецца (да 1 і 2 знач.).
укі́нуць, -ну, -неш, -не; укі́нь; -нуты; зак.
1. каго-што ў што. Кінуць, апусціць унутр.
У. камень у ваду.
2. чаго ў што або каму. Налажыць, дабавіць чаго-н. у што-н.; даць корму.
У. два драбкі цукру ў чай.
У. сена коням (разм.).
|| незак. укіда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і укі́дваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. укіда́нне, -я, н. і укі́дванне, -я, н.
укі́снуць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -не; укі́с, -сла; зак.
Стаць кіслым, набыць неабходную кіслату.
Рошчына ўкісла.
|| незак. укіса́ць, -а́е.
|| наз. укіса́нне, -я, н.
укла́д¹, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
Устаноўлены або ўсталяваны парадак, лад (грамадскага жыцця, побыту і пад.).
Новы ў. жыцця.
Гаспадарчы ў.
укла́д², -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.
1. Укладзеная куды-н. сума грошай.
Выдача ўкладаў у банках.
2. перан. Значнае дасягненне ў галіне навукі, культуры і пад.
Працоўны ў.
уклада́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
Той, хто ўкладае (гл. укласці²) што-н.
У. слоўніка.
У. хрэстаматыі (аўтар, які падбірае тэксты).
|| ж. уклада́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.
|| прым. уклада́льніцкі, -ая, -ае.
уклада́нне¹, -я, н.
1. гл. укласці¹.
2. мн. -і, -яў. Укладзеная сума грошай; укладзены прадмет.
Капітальныя ўкладанні.
Бандэроль з цэнным укладаннем.