увяза́ць², -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
Тое, што і вязнуць.
У. у гразі.
увянча́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́ецца; зак., чым (кніжн.).
Завяршыцца чым-н. добрым.
Справа ўвянчалася поспехам.
|| незак. уве́нчвацца, -аецца.
увянча́ць гл. вянчаць, увенчваць.
увярце́ць, увярчу́, уве́рціш, уве́рціць; уве́рцім, уве́рціце, уве́рцяць; увярці́; уве́рчаны; зак., каго-што.
Завярцець, ухутаць у што-н., закрыўшы з усіх бакоў.
У. дзіця ў коўдру.
|| незак. уве́рчваць, -аю, -аеш, -ае.
|| звар. увярце́цца, увярчу́ся, уве́рцішся, уве́рціцца; уве́рцімся, уве́рціцеся, уве́рцяцца; незак. уве́рчвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. уве́рчванне, -я, н.
угавары́цца, -вару́ся, -во́рышся, -во́рыцца; зак.
1. Загадзя дамовіцца пра што-н.; прыйсці да згоды ў выніку перагавораў.
У. аб сустрэчы.
Угаварыліся, што збяромся ў нядзелю.
2. Сказаць лішняе, прагаварыцца (разм.).
Чалавек угаварыўся, а потым паправіўся.
|| незак. угаво́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца (да 1 знач.).
угавары́ць, -вару́, -во́рыш, -во́рыць; -во́раны; зак., каго (што).
1. і з інф. або дадан. Пераконваючы, схіліць да чаго-н.
У. пайсці ў грыбы.
2. Супакоіць, суцешыць.
У. дзіця.
|| незак. угаво́рваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. угаво́рванне, -я, н. і угаво́р, -у, м. (звычайна мн.).
Не паддавацца ніякім угаворам.
угаво́р, -у, м.
1. гл. угаварыць.
2. Узаемная дамоўленасць пра што-н.
Дзейнічаць па ўгаворы (як дамовіліся). У. даражэй за грошы (прыказка).
угада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. што. Выказаць правільнае меркаванне пра што-н. па якіх-н. прыметах; здагадацца.
У. чый-н. настрой.
2. каго-што. Раскрыць, распазнаць сэнс, сутнасць каго-, чаго-н. (разм.).
Мы ўгадалі выкапаць калодзеж у добрым месцы.
3. што і без дап. Выпадкова даць правільны адказ.
|| незак. уга́дваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. уга́дванне, -я, н. (да 1 знач.).
угадзі́ць, угаджу́, уго́дзіш, уго́дзіць; зак., каму.
Тое, што і дагадзіць.