Verbum

трусі́ха, -і, ДМ трусі́се, мн. -і, -сі́х, ж.

Самка труса.

тру́сіць, тру́шу, тру́сіш, тру́сіць; незак. (разм.).

1. Трэсціся, дрыжаць ад страху, хвалявання; баяцца.

2. што. Растрасаць што-н., церушыць.

Т. сена.

3. што. Сыпаць у невялікай колькасці што-н. сыпкае.

Т. соль у страву.

4. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Па́даць дробнымі кроплямі, церушыць (пра дождж).

5. Бегчы трушком, подбегам.

|| зак. стру́сіць, стру́шу, стру́сіш, стру́сіць; стру́шаны (да 1 знач.).

тру́ска, -і, ДМ тру́сцы, мн. -і, -сак, ж.

Тое, што і трусіха.

труска́лкі, -лак, адз. труска́лка, -і, ДМ -лцы, ж.

Тое, што і клубніцы.

У садзе спеюць т.

|| прым. труска́лачны, -ая, -ае.

Трускалачнае варэнне.

трусы́, -о́ў.

Спартыўныя кароткія штаны, а таксама прадмет мужчынскай ці жаночай бялізны.

трусяня́ і трусянё, -ня́ці, мн. -ня́ты, -ня́т, н.

Дзіцяня труса¹.

труся́тнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Памяшканне для трусоў.

труся́ціна, -ы, ж.

Мяса труса¹.

На абед падалі свежую трусяціну.

тру́фель, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Клубнепадобны падземны грыб, які выкарыстоўваецца ў якасці прыправы да страў.

2. Гатунак шакаладных цукерак, якія сваёй формай падобныя на гэты грыб.

|| прым. тру́фельны, -ая, -ае.

трух, -у, м. (разм.).

1. Павольны бег каня.

Конь з галопу перайшоў на т.

2. у знач. прысл. тру́хам. Павольнай рыссю, подбегам.