су́шня, -і, мн. -і, -яў, ж.
Памяшканне, дзе сушаць снапы збожжа ці лёну; асець.
|| прым. су́шневы, -ая, -ае.
сушня́к, -у́, м., зб. (разм.).
Сухое сучча, галлё; сухастой.
сушы́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
1. Апарат, устаноўка для сушкі чаго-н.
С. для збожжа.
С. для бялізны.
2. Памяшканне, дзе сушаць, прасушваюць што-н.
сушы́льны, -ая, -ае.
Які служыць для сушкі, прасушвання чаго-н.
С. цэх.
сушы́льня, -і, мн. -і, -лень і -льняў, ж.
Тое, што і сушылка (у 2 знач.).
сушы́цца, сушу́ся, су́шышся, су́шыцца; незак.
1. Сушыць, звычайна на сабе, мокрую вопратку, абутак.
С. каля грубкі.
2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Сохнуць (у 1 знач.), прасушвацца, засушвацца.
На балконе сушыцца бялізна.
У печы сушацца грыбы.
|| зак. вы́сушыцца, -сушуся, -сушышся, -сушыцца.
сушы́ць, сушу́, су́шыш, су́шыць; су́шаны; незак.
1. што. Рабіць сухім (што-н. сырое, мокрае, вільготнае), трымаючы на паветры або ў цёплым месцы.
С. бялізну.
С. сена.
2. што. Нарыхтоўваць у запас, выдаляючы вільгаць з пладоў, раслін і пад.; высушваць, засушваць.
С. лекавыя травы.
3. перан., каго (што). Падрываць здароўе, знясільваць (разм.); рабіць чэрствым, нячулым.
Што ты сушыш сябе работай? Бяда сушыць жанчыну.
|| зак. вы́сушыць, -сушу, -сушыш, -сушыць; -сушаны.
|| наз. су́шка, -і, ДМ -шцы, ж. (да 1 і 2 знач.) і сушэ́нне, -я, н. (да 1 і 2 знач.).
сушэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; незак.
Рабіцца больш сухім.
Дарога паступова сушэла.
сфабрыкава́ць гл. фабрыкаваць.
сфакусі́раваць гл. факусіраваць.