поўна... (а таксама паўна...).
Першая састаўная частка складаных слоў са
1) поўнасцю,
2) які мае паўнату чаго
поўна... (а таксама паўна...).
Першая састаўная частка складаных слоў са
1) поўнасцю,
2) які мае паўнату чаго
поўнагало́ссе, -я,
У мовазнаўстве: наяўнасць у словах усходнеславянскіх моў у адрозненне ад іншых славянскіх моў спалучэнняў оро, оло, ере, еле паміж зычнымі, якія адпавядаюць стараславянскім ра, ла, ре, ле,
||
поўнаметра́жны, -ая, -ае.
Пра фільмы: звычайны, дастатковы па метражы для паказу аднаго сеанса нармальнай працягласці;
по́ўнасцю,
Да канца, цалкам.
поўнаўла́дны, -ая, -ае.
Які мае неабмежаваную, поўную ўладу.
||
по́ўнач¹, -ы,
1. Адзін з чатырох напрамкаў свету, супрацьлеглы поўдню, у бок якога накіравана намагнічаная стрэлка компаса.
2. Мясцовасць, што ляжыць у гэтым напрамку.
3. Мясцовасць з халодным, суровым кліматам.
||
по́ўнач², -ы,
Сярэдзіна ночы, якая адпавядае 12 гадзінам ночы.
||
по́ўніцца, 1 і 2
Напаўняцца.
по́ўніць, 1 і 2
Напаўняць.
по́ўны, -ая, -ае; по́вен, по́ўна.
1. чаго і без
2.
3. Цэльны, цалкам закончаны, вычарпальны.
4. Які дасягнуў адпаведнай нормы, найвышэйшага развіцця, граніцы.
5. Тоўсты, мажны.