парашо́к, -шку́ і -шка́,
1. -шку́. Дробна расцёртыя частачкі цвёрдага рэчыва.
2. -шка́. Лекавае рэчыва пэўнай дазіроўкі ў раздробненым выглядзе.
Сцерці ў парашок каго (
||
парашо́к, -шку́ і -шка́,
1. -шку́. Дробна расцёртыя частачкі цвёрдага рэчыва.
2. -шка́. Лекавае рэчыва пэўнай дазіроўкі ў раздробненым выглядзе.
Сцерці ў парашок каго (
||
парашу́т, -а,
Прыстасаванне для скачка з самалёта ці спуску грузу з купалам, які раскрываецца ў паветры.
||
парашутава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й;
Спускаючыся, паляцець (ляцець) з крайне малой скорасцю.
||
парашуты́зм, -у,
Парашутны спорт.
парашуты́ст, -а,
Чалавек, які робіць скачкі з парашутам.
||
||
парашы́ць, -рашу́, -рэ́шыш, -рэ́шыць;
1. Прыняць якое
2. Падумаўшы, разважыўшы, прыйсці да якога
парва́цца, 1 і 2
1. Разарвацца, раздзяліцца на часткі ад нацягвання.
2. Стаць дзіравым, знасіцца да дзірак.
3.
парва́ць, -ву́, -ве́ш, -ве́; -вём, -вяце́, -ву́ць; -ві́; -ва́ны;
1. Разарваць або крыху падраць.
2.
Жылы парваць (
||
парк¹, -у,
Вялікі сад або пасаджаны гай з алеямі, кветнікамі
||
парк², -а і -у,
1. -а. Перасоўны склад для забеспячэння арміі.
2. -а. Месца стаянкі і рамонту транспартных сродкаў.
3. -у. Сукупнасць транспартных сродкаў рухомы састаў, а таксама наогул сукупнасць машын, механізмаў
||