Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

памары́ць гл. мары́ць.

пама́сліць гл. масліць.

памаўза́, -ы́, ДМ -е́, Т -о́й (-о́ю), мн. -ы́, -о́ў, м. і ж. (разм.).

Шкоднік, свавольнік.

Які гэты кот п.!

памаўзлі́вы, -ая, -ае (разм.).

1. Шкадлівы.

Да чаго ж памаўзлівая кошка!

2. Ласы, прагны да чаго-н. смачнага, прыгожага.

П. на ласункі.

|| наз. памаўзлі́васць, -і, ж.

памаха́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каму, чым.

Махнуць некалькі разоў.

П. рукой, каб хутчэй ішлі.

пама́хваць, -аю, -аеш, -ае; незак., чым.

Махаць злёгку, зрэдку, час ад часу.

П. сцяжком.

памацава́ць гл. мацаваць.

пама́цаць, -аю, -аеш, -ае; зак.

1. гл. мацаць.

2. Пашукаць некаторы час вобмацкам.

П. у кішэнях.

памацне́ць гл. мацнець.

памачы́цца гл. мачыцца.