Verbum

падаткаплаце́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м. (афіц.).

Плацельшчык падаткаў.

|| ж. падаткаплаце́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

падаткну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак., што.

Заткнуць знізу ці пад што-н.

П. падол спадніцы.

П. коўдру.

|| незак. падтыка́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

пада́тлівы, -ая, -ае.

1. Які лёгка паддаецца фармоўцы, апрацоўцы.

Напаленае жалеза падатлівае.

2. Згаворлівы, уступчывы.

П. чалавек.

П. характар.

|| наз. пада́тлівасць, -і, ж.

падаўжа́цца гл. падоўжыцца.

падаўжа́ць гл. падоўжыць.

падаўжэ́нне гл. падоўжыцца, падоўжыць.

падаўжэ́ць гл. даўжэць.

падаўле́нне гл. падавіць.

падаўля́ць гл. падавіць.

падахво́ціцца, -во́чуся, -во́цішся, -во́ціцца; зак. (разм.).

Добраахвотна ўзяцца за якую-н. справу, прапанаваць зрабіць што-н.

П. збегаць па хлеб.

П. дапамагчы бацьку.

|| незак. падахво́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.