Verbum

пабурэ́ць гл. бурэць.

пабыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак.

1. Паездзіць, пахадзіць (па многіх месцах).

П. на Каўказе і ў Крыме.

2. Пабыць, пажыць дзе-н.

П. на поўдні.

3. Зайсці куды-н., наведаць каго-, што-н.

П. у бацькоў.

пабы́ўка, -і, ДМ -бы́ўцы, мн. -і, -бы́вак, ж.

У выразе: на пабыўку (разм.) — у водпуск на кароткі час (пераважна пра ваеннаслужачых).

Адпусціць на пабыўку.

пабы́ць, -бу́ду, -бу́дзеш, -бу́дзе; пабы́ў, -была́, -ло́; пабу́дзь; зак.

Прабыць некаторы час дзе-н.

П. у горадзе тры дні.

Пабудзь у нас.

пабягу́шкі, -шак.

У выразе: на пабягушках (разм.) — для дробных паслуг, на пасылках.

Хлопчык быў у іх на пабягушках.

пабяле́ць гл. бялець.

пабялі́ць гл. бяліць.

пабяля́ны, -ая, -ае.

Пакрыты ўнутры белай палівай, эмаллю, эмаліраваны.

П. чыгун.

па́ва, -ы, мн. -ы, па́ваў, ж.

Самка паўліна.

|| прым. паві́ны, -ая, -ае.

пава́біць гл. вабіць.