імунаглабулі́ны
(ад імуна- + глабуліны)
складаныя бялкі з групы глікапратэідаў, якія змяшчаюцца ў сываратцы крыві пазваночных жывёл і чалавека і ўдзельнічаюць у стварэнні імунітэту.
Verbum
анлайнавы слоўнікСлоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuімунадыягно́стыка
(ад імуна- + дыягностыка)
метад вызначэння інфекцыйных захворванняў пры дапамозе імунных сываратак.
імунадэпрэса́нты
(ад імуна- + дэпрэсанты)
рэчывы, якія паніжаюць імунітэт арганізма.
імунадэпрэ́сія
(ад імуна- + дэпрэсія)
зніжэнне стойкасці арганізма, звязанае з аслабленнем дзеяння яго прыродных апорных механізмаў.
імунало́гія
(ад імуна- + -логія)
навука аб неўспрымальнасці арганізма да заразных хвароб і атрутных рэчываў.
імунамарфало́гія
(ад імуна- + марфалогія)
раздзел імуналогіі, які вывучае анатомію, гісталогію і паталогію імуннай сістэмы арганізма.
імунапатало́гія
(ад імуна- + паталогія)
раздзел імуналогіі, які вывучае працэсы, што ўзнікаюць у выніку шкоднага ўздзеяння на клеткі і тканкі арганізма імуналагічных рэакцый.
імунапрафіла́ктыка
(ад імуна- + прафілактыка)
папярэджанне інфекцыйных хвароб жывёл і чалавека стварэннем у арганізме штучнага (набытага) імунітэту 1.
імунатэрапі́я
(ад імуна- + тэрапія)
лячэнне інфекцыйных хвароб імуннымі прэпаратамі — вакцынамі, сывараткамі (
імунахі́мія
(ад імуна- + хімія)
раздзел імуналогіі, які вывучае хімічныя асновы імунітэту 1.