Verbum

шпо́ра

(ням. Spom)

1) металічная дужка з зубчастым або гладкім кольцам, якая прымацоўваецца да бота наезніка і служыць для кіравання канём;

2) рагавы выступ на нагах самцоў некаторых птушак.

шпро́ты

(ням. Sprotten)

дробная марская рыба сям. селядцоў, а таксама кансервы з гэтай рыбы; кількі.

шпрух

(ням. Spruch = выказванне)

жанр сярэдневяковай нямецкай паэзіі павучальнага характару (кароткая байка, прымаўка, загадка).

шпрынг

(ням. Spring)

трос, прывязаны адным канцом да якара або якарнага ланцуга, а другім да судна, каб утрымліваць карабель у пэўным становішчы.

шпрыц

(ням. Spritze)

медыцынскі інструмент у выглядзе цыліндра з поршнем і трубчастай іголкай для ўколаў.

шпрэ́нгель

(ням. Sprengwerk)

дапаможная стрыжнёвая канструкцыя, якую далучаюць да асноўнай канструкцыі, каб узмацніць яе.

шпрэхшталма́йстар

(ням. Sprechstallmeister)

работнік, адказны за ход прадстаўлення ў нямецкім і рускім цырку (да 1917 г.).

шпу́лька

(польск. szpulka, ад ням. Spule)

драўляны або металічны цыліндр, на які што-н. намотваецца (ніткі, шнур, дрот і інш.).

шпу́ля

(польск. szpula, ад ням. Spule)

1) насадка з драўніны ці кардону, якая надзяваецца на верацяно для намотвання на яе пражы;

2) стрыжань для намотвання дроту, кабелю, а таксама сам намотаны дрот, кабель.

шпунт

(польск. szpunt, ад ням. Spund)

1) падоўжны выступ ці паз для злучэння дошак, брусоў, блокаў і інш.;

2) корак для затыкання бочкі з півам або віном.