Verbum

шпіне́лі

(ням. Spinell)

група мінералаў класа вокіслаў і гідравокіслаў чырвонага, сіняга або зялёнага колеру; выкарыстоўваюцца як руда жалеза, хрому, марганцу, празрыстыя разнавіднасці — у ювелірнай справе.

шпіта́ль

(польск. szpital < ням. Spital, ад лац. hospitale)

вялікая бальніца, звычайна ваенная.

шпі́ц​¹

(ням. Spitz)

парода пакаёвых дэкаратыўных сабак з доўгай пушыстай поўсцю.

шпіц​²

(ням. Spitze)

уст. тое, што і шпіль.

шпіцру́тэн

(ням. Spitznite)

гібкі прут, якім даўней паганялі каня, а ў царскай Расіі білі салдат, злачынцаў.

шпіяна́ж

(ням. Spionage)

збіранне, выкраданне ці выведванне дзяржаўных і ваенных тайн з мэтай перадачы іх іншай дзяржаве.

шплінт

(ням. Splint)

сагнуты папалам драцяны стрыжань, які выкарыстоўваецца ў машынабудаванні для замацавання дробных дэталей і папярэджвання самаадкручвання гаек.

шпо́на

(ням. Span = трэска)

1) аднаслаёвая фанера;

2) палігр. металічная пласцінка, якая служыць для павелічэння інтэрвалу паміж радкамі ў друкарскім наборы.

шпо́нка

(польск. szponga, ад ням. Spange)

злучальная дэталь у якім-н. механізме, якая засцерагае ад перамяшчэння асобных яго частак.

шпор

(гал. spoor)

мар. ніжні канец мачты, стэньгі, бушпрыта.