Verbum

філі́раваць

(фр. filer = цягнуць)

1) пры спяванні або ігры на музычным інструменце цягнуць гук, паступова ўзмацняючы яго, а затым аслабляючы, зводзіць на нішто;

2) падстрыгаць, слізгаючы лязом раскрытых нажніцаў па валасах у напрамку ад канцоў да каранёў.

філі́стэр

(ням. Philister)

чалавек з абывацельскім, мяшчанскім кругаглядам і ханжаскімі паводзінамі.

філістэ́рства філі́стэрства

(ад філістэр)

погляды і паводзіны філістэра, абывацельская коснасць і ханжаства.

філі́т

(ад гр. phyllon = ліст)

метамарфічная горная парода, якая характарызуецца дробнай зярністасцю і тонкай сланцаватасцю.

фі́лія

(лац. filia)

1) тое, што і філіял;

2) аддзяленне каталіцкай або лютэранскай царквы.

-філія

(гр. phileo = люблю)

другая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае паняццям «схільнасць», «любоў да чаго-н.».

філія́л

(с.-лац. filialis = сыноўні)

самастойнае аддзяленне буйной установы ці арганізацыі (напр. ф. музея).

філія́льны

(с.-лац. filialis)

які мае адносіны да філіяла, з’яўляецца філіялам.

філія́цыя

(фр. filiation, ад лац. filius = сын)

развіццё чаго-н. у паслядоўнай сувязі, у прамой залежнасці ад папярэдняга.

філо́дый

(ад гр. phyllon = ліст + eidos = выгляд)

відазменены чаранок ліста, які выконвае функцыю ліставой пласцінкі (напр. у аўстралійскай акацыі).