Verbum

рэфрэ́н

(фр. refrain)

1) радок ці некалькі радкоў, якія ў пэўным парадку паўтараюцца ў вершы;

2) прыпеў у песні;

3) галоўная тэма, якая шматкратна паўтараецца ў чаргаванні з рознымі эпізодамі ў музычнай форме ронда.

рэфулёр

(фр. refouleur)

землясосны снарад з помпамі і трубаправодам для перамяшчэння сумесі грунту з вадой; грунтаправод.

рэфулі́раваць

(фр. refouler)

перамяшчаць сумесь грунту з вадой да месца ўкладкі пры дапамозе рэфулёра.

рэ́ха

(гр. echo = гук, голас)

1) адбіццё гукавога сігналу ці радыёімпульсу ад пэўнай перашкоды;

2) перан. водгалас, водгук.

рэхаве́рш

(ад рэха + верш)

верш, у якім сумежныя радкі зарыфмаваны рэхарыфмай.

рэхагра́ма

(ад рэха + -грама)

графік, які вычэрчваецца самапісцам па сігналах ад рэхалота.

рэхалака́тар

(ад рэха + лакатар)

гідраакустычны навігацыйны прыбор для знаходжання і вызначэння месцазнаходжання ў вадзе рознага роду цел і прадметаў.

рэхалака́цыя

(ад рэха + лакацыя)

арыентацыя ў прасторы пры дапамозе адбітага гуку або ультрагуку.

рэхало́т

(ад рэха + лот)

1) гідраакустычны навігацыйны прыбор для вызначэння глыбіні марскога дна пад кілем судна;

2) прыбор для замервання ўзроўню вадкасці ў нафтавых свідравінах.

рэхары́фма

(ад рэха + рыфма)

рыфма, у якой другое сугучнае слова, звычайна аднаскладовае ці двухскладовае, паўтарае частку папярэдняга.