Verbum

рэ́квіем

(лац. requiem, він. ад requies = спакой)

1) музычны твор жалобнага характару;

2) памінальнае каталіцкае набажэнства.

рэквізі́т

(лац. requisitus = неабходны)

1) розныя рэчы, якія выкарыстоўваюцца ў тэатры пры пастаноўцы спектакля;

2) неабходны элемент у афармленні дакумента (месца, дата выдачы, подпісы), без чаго дакумент лічыцца несапраўдным;

3) выхадныя дадзеныя кнігі.

рэквізі́цыя

(лац. requisitio = патрабаванне)

прымусовае адчужэнне за плату або часовая канфіскацыя маёмасці ва ўласнасць дзяржавы.

рэквірэ́нт

(лац. requirens, -ntis = які патрабуе)

уладальнік вэксаляў, які звяртаецца ў натарыяльны або іншы адпаведны орган з патрабаваннем апратэставаць вэксаль.

рэ́кет

(англ. racket, ад rack = мучыць, катаваць)

буйны шантаж, вымагальніцтва шляхам пагроз і насілля.

рэкеці́р

(англ. racketeer)

злачынец, які займаецца рэкетам, шантажыст.

рэкла́ма

(фр. réclame, ад лац. reclamare = крычаць)

1) аб’ява, паведамленне аб якім-н. мерапрыемстве, тавары, паслузе з мэтай прыцягнуць да яго ўвагу гледачоў, пакупнікоў, спажыўцоў;

2) распаўсюджванне звестак аб кім-н., чым-н., каб стварыць папулярнасць.

рэкламава́ць

(лац. reclamare = крычаць)

аб’яўляць аб чым-н., карыстаючыся сродкамі рэкламы; расхвальваць з мэтай стварэння папулярнасці.

рэклама́цыя

(лац. reclamatio = пярэчанне, неадабрэнне)

прэтэнзія пакупніка, заява з патрабаваннем пакрыць расходы і аплаціць страты з прычыны дрэннай якасці прысланага тавару, прадукту, машыны і інш.

рэко́рд

(англ. record)

найлепшы вынік, дасягнуты ў якой-н. галіне, напр. у працы, спорце.