Verbum

пантатэ́навы

(ад гр. pantothen = адусюль);

п-ая кіслата — вітамін групы В, які ў клетках жывёл і раслін уваходзіць у склад каферменту A, што ўдзельнічае ў многіх працэсах абмену рэчываў.

пантатэ́рыі

(н.-лац. pantotheria)

падклас вымерлых млекакормячых, якія жылі ў мезазоі; насякомаедныя.

пантафа́гі

(ад гр. pan, -ntos = усё + фагі)

арганізмы, здольныя жывіцца самым разнастайным кормам; усёедныя жывёлы (параўн. паліфагі).

пантафа́гія

(ад гр. pan, -ntos = усё + -фагія)

усёеднасць (параўн. паліфагія).

пантацы́д

(ад гр. pan, -ntos = усё + -цыд)

бактэрыцыдны прэпарат, які выкарыстоўваецца для дэзінфекцыі ран, інструментаў, вопраткі.

панто́граф

(ад гр. pan, -ntos = усё + -граф)

1) прыбор для капіравання чарцяжоў, карт, планаў у другім маштабе;

2) рухомы токапрыёмнік на даху электравоза або маторнага вагона для зняцця току з кантактнага проваду.

панто́метр

(ад гр. pan, -ntos = усё + -метр)

лёгкі вугламерны інструмент, які выкарыстоўваецца пры тапаграфічнай здымцы.

панто́н

(фр. ponton, ад лац. pons, -ntis = мост)

пласкадоннае судна, якое служыць апорай для часовага моста, а таксама плывучы мост, збудаваны на такіх суднах.

панто́флі

(польск. pantofle < ням. Pantoffel, ад іт. pantofola)

лёгкія неглыбокія туфлі.

па́нты

(манг. pant)

маладыя, неакасцянелыя рогі высакародных або плямістых аленяў, якія выкарыстоўваюцца для вырабу лекавых сродкаў.