Verbum

кракадзі́л

(лац. crocodilus, ад гр. krokodeilos)

буйны паўзун з тоўстай панцырнай скурай, які водзіцца ў вадаёмах трапічных краін.

кракаі́т

(ад гр. krokoeis = шафранавы)

мінерал класа храматаў чырвонага колеру, які змяшчае сульфіды свінцу.

крака́ны

(фр. croquants)

удзельнікі сялянскіх паўстанняў 16—17 ст. у Францыі.

кракелю́р

(фр. craquelure)

растрэскванне грунту, слоя фарбы або лаку карціны.

краке́т

(англ. croquet, фр. croquet)

гульня спартыўнага тыпу, у якой шар ударамі драўлянага малатка праводзіцца праз размешчаныя ў пэўным парадку драцяныя вароты.

кракі́

(фр. croquis = накід)

1) накід малюнка, чарцяжа, эскіз;

2) план мясцовасці, выкананы на вока, без папярэдняга вымярэння.

кракірава́ць

(фр. croquer)

стукаць сваім шарам у шар праціўніка пры гульні ў кракет.

кракле́

(фр. croquelé)

сетка тонкіх трэшчын на паліванай паверхні керамічных вырабаў.

крако́смія

(н.-лац. crocosmia)

травяністая расліна сям. касачовых з мечападобным лісцем і аранжава-чырванаватымі кветкамі, пашыраная ў трапічнай і Паўд. Афрыцы; выкарыстоўваецца ў кветкаводстве Беларусі.

кра́ма

(польск. kram, ад с.-в.-ням. kram)

магазін.