rúpfen vt
1) шчыпа́ць, рваць, вырыва́ць
2) перан. разм. абабра́ць (каго-н.);
◊
mit j-m ein Hünchen ~ зве́сці раху́нкі з кім-н.
Rúpfenleinwand f - мешкаві́на
rúppig
1. a
1) абарва́ны, пацёрты, абле́злы
2) гру́бы, ха́мскі
2. adv гру́ба, па-ха́мску