Prä n -s;
ein [das] ~ háben (vor j-m) разм. мець перава́гу (перад кім-н.)
Präámbel f -, -n прэа́мбула, усту́п, уво́дная ча́стка; прэлю́дыя
prächtig a раско́шны, цудо́ўны
Prädestinatión f - прадвы́значанасць, наканава́насць
prädestiníeren vt прадвызнача́ць, наканава́ць
prädestiníert a прадвы́значаны, наканава́ны
Prädikát n -s, -e
1) грам. выка́знік
2) адзна́ка (у школе);
die Prüfung mit dem ~ «gut» áblegen здаць экза́мен на «до́бра»
Prädikatív n -s, -e, Prädikátsnomen n -s, - іме́нная ча́стка састаўно́га выка́зніка
prädikatív a прэдыкаты́ўны, выка́знікавы
prädisponíeren vt схіля́ць, настро́йваць; быць схі́льным (часцей да хвароб)