Mut m -(e)s
1) му́жнасць, сме́ласць, адва́га;
zäher ~ упа́ртасць;
kécker ~ адва́га, до́блесць;
den ~ éinsetzen праяві́ць му́жнасць;
den ~ sínken lássen* тра́ціць му́жнасць;
~ fássen [áufbringen*] набра́цца сме́ласці;
j-m ~ máchen падбадзёрваць каго́-н.;
nur ~! смяле́й!, не бо́йся!
2) настро́й;
héiteren [fróhen, gúten] ~es sein быць у бадзёрым [вясёлым, до́брым] настро́і
mutábel a пераме́нлівы, непастая́нны;
mutáble Größen матэм. пераме́нныя велічы́ні
mutatív a які́ мяня́ецца скачка́мі
mútig a сме́лы, му́жны, адва́жны;
~ tun* храбры́цца
mútlos a маладу́шны; марко́тны, тужлі́вы, су́мны; збянтэ́жаны, разгу́блены
Mútlosigkeit f - маладу́шша; марко́та, сум, туга́
mútmaßen vt неаддз. меркава́ць (пра што-н.), здага́двацца (пра што-н.)
mútmaßlich
1. a які́ мярку́ецца, магчы́мы
2. adv па меркава́ннях, як мярку́юць
Mútmaßung f -, -en меркава́нне, здага́дка; до́мысел; падазрэ́нне;
~en ánstellen губля́цца ў здага́дках