Verbum

Loch n -(e)s, Löcher

1) дзі́рка, адту́ліна

2) нара́

3) халу́па

4) лу́за (більярда)

5) разм. куту́зка, турма́;

◊

sich (D) ein ~ in den Bauch láchen падарва́ць жываты́ ад сме́ху;

j-m ein ~ in den Bauch frágen заму́чыць каго́-н. пыта́ннямі;

ein ~ in die Luft gúcken глядзе́ць у адну́ кро́пку адсу́тным по́зіркам [по́глядам];

j-m zéigen, wo der Zímmermann das ~ gelássen hat вы́ставіць каго́-н. за дзве́ры, прагна́ць каго́-н.;

auf dem létzten ~ pféifen кана́ць, дахо́дзіць, канча́цца, паміра́ць;

aus éinem ánderen ~ pféifen пець на другі́ лад [мане́р];

ein ~ mit dem ánderen zústopfen плаці́ць стары́я даўгі́ за кошт но́вых

Lóchband n -(e)s, -bänder перфасту́жка

lóchen vt дзіра́віць, прабіва́ць, перфары́раваць перфарава́ць

Lócher m -s, -

1) дзірако́л

2) перфара́тар

3) кампо́сцер

Lóchkarte f -, -n перфака́рта

Lóchstickerei f - вы́шыўка сты́лем рышэлье́

Lóchstreifen m -s, - гл. Lochband

Lóchzange f -, -n перфара́тар; кампо́сцер

Lócke f -, -n ло́кан, завіто́к; pl ку́чары

lócken I

1. vt завіва́ць;

das Háar ~ завіва́ць валасы́

2. ~, sich ві́цца, кучара́віцца