dúcken
1. vt нагіна́ць, нахіля́ць
2. ~, sich
1) нагіна́цца, нахіля́цца
2) пакара́цца, скара́цца;
sich únter j-s Gewált dúcken пакары́цца чыёй-н. ула́дзе
Dúckmäuser m -s, - разм. праны́ра; крываду́шнік; ціхо́ня