Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

Klo n -s, -s разм. скар. ад Klosétt

Kloáke f -, -n клаа́ка, сцёк для памы́яў, памы́йная [выграбна́я] я́ма

Klóben m -s, -

1) цурба́н

2) тэх. блок

3) скаба́, гак

klóbig

1. a

1) бясфо́рменны

2) нязгра́бны, гру́бы

2. adv:

sich ~ áusdrücken няскла́дна выка́звацца

klomm impf ад klímmen*

klópfen

1. vt калаці́ць, біць;

den Staub aus den Kléidern ~ выбіва́ць во́пратку;

Fleisch mürbe ~ адбіва́ць мя́са

2. vi сту́каць;

es klopft сту́каюць;

j-m auf die Schúlter ~ паля́паць [пало́паць] каго́-н. па плячы́;

in die Hände ~ пля́скаць у дало́ні;

j-m auf die Fínger ~ даць каму́-н па рука́х;

an die Tür [an der Tür] ~ сту́кацца ў дзве́ры; бі́цца, пульсава́ць

Klópfer m -s, - калату́шка; выбіва́лка

Klops m -es, -e біто́к, катле́та, фрыкадэ́лька

Klosétt n -s, -e і -s) клазе́т, прыбіра́льня

Klóster n -s, Klöster кля́штар, манасты́р