wégstehlen*
1. vt укра́сці
2. ~, sich уцячы́; вы́шмыгнуць; непрыкме́тна пайсці́
wégsterben* vi (s) выміра́ць (адзін за адным)
wégstoßen* vt адпіхну́ць (тс. перан.)
wégstreichen* vt вы́красліць
wégtreiben* vt выганя́ць, праганя́ць
wégtreten* vi (s) адысці́ ўбок; збо́чыць, адхілі́цца; адступі́ць;
~! вайск. разыдзі́ся! (каманда)
wégtrotten vi (s) адыхо́дзіць, дро́бна перабіра́ючы [ступа́ючы] нага́мі
wégtun* vt выдаля́ць; прыбіра́ць, адкла́дваць убок
Wégunterführung f -, -en прае́зд пад віяду́кам [мо́стам]